Depressie bij mensen met ALS

De diagnose ALS kan gevoelens van depressie, angst en verwarring veroorzaken. Een dergelijke ingrijpende ziekte kan ook rouw met zich meebrengen vanwege de grote verliezen, zoals het verlies van onafhankelijkheid, en gedwongen rolveranderingen.

Depressie komt bij ongeveer vier tot vijf procent van de mensen voor die daarnaast geen ziekte of aandoening hebben. Bij mensen met ALS ligt dit percentage iets hoger, maar wel lager dan bij mensen met andere progressieve ziekten, zoals MS. Dit komt onder andere doordat het diagnosticeren van een depressieve stoornis in mensen met ALS lastig is omdat symptomen van depressie en ALS een grote overlap vertonen.

De lichamelijke symptomen van een depressie zijn het verlies van eetlust, gewichtsverlies, verslechtering in de aansturing van spieren, weinig slaap of juist overmatig slapen. Deze kunnen zowel horen bij ALS zelf als bij een depressie.

Het is niet bekend hoe vaak angst en depressieve symptomen werkelijk voorkomen bij mensen met ALS. De cijfers van depressieve stoornis in ALS variëren namelijk zeer tussen de verschillende onderzoeken, van nul tot 50 procent. Deze cijfers hebben betrekking op onderzoeken waarin vragenlijsten zijn afgenomen. Onderzoeken waarin gestructureerde interviews zijn afgenomen hebben resultaten van 9-11 procent.

Behandeling voor depressie kan op meerdere manieren. Één daarvan is medicatiegebruik. Er zijn tot nu toe echter geen gecontroleerde geneesmiddelenstudies beschikbaar die het effect van medicijnen tegen depressie bij ALS onderzoeken. De meest voorgeschreven medicijnen voor depressie bij ALS zijn amitriptyline, sertraline, fluoxetine en paroxetine. Al deze medicijnen lijken een gelijk effect te hebben.